Η Διαταραχή Επεισοδιακής Υπερφαγίας (ΔΕΥ)

Η Διαταραχή Επεισοδιακής Υπερφαγίας (ΔΕΥ)Οι Διαταραχές Πρόσληψης Τροφής (ΔΠΤ) είναι ψυχικές παθήσεις και οι κύριες κατηγορίες είναι: η ψυχογενής ανορεξία, η ψυχογενής βουλιμία και η επεισοδιακή υπερφαγία. Ο κοινός παρονομαστής είναι η έντονη ενασχόληση του ατόμου για το βάρος και την εικόνα σώματος και ο έλεγχος του φαγητού και του βάρους.

Η Διαταραχή Επεισοδιακής Υπερφαγίας («Binge Eating Disorder») είναι η τρίτη, και σχετικά πιο νέα, ανεξάρτητη διαγνωστική κατηγορία των Διαταραχών Πρόσληψης Τροφής σύμφωνα με την Αμερικάνικη Ψυχιατρική Εταιρεία. Οι διαταραχές πρόσληψης τροφής δεν εμφανίζονται ξαφνικά. Τα χαρακτηριστικά και τα κριτήρια διάγνωσης της επεισοδιακής υπερφαγίας αποτελούν έναν οδηγό ενημέρωσης για να βοηθήσει στην έγκαιρη διάγνωση, την αναζήτηση βοήθειας και την καλύτερη εξέλιξη της θεραπευτικής πορείας του ατόμου.

Η ΔΕΥ χαρακτηρίζεται από κρίσεις υπερφαγίας (“binges”), δηλαδή επεισόδια ανεξέλεγκτης και παρορμητικής κατανάλωσης μεγάλων ποσοτήτων τροφής, άγχος και δυσαρέσκεια γι’ αυτή τη συμπεριφορά και απουσία ακατάλληλων αντιρροπιστικών συμπεριφορών για τον έλεγχο του βάρους που συναντάμε στη ψυχογενή βουλιμία και την ψυχογενή ανορεξία. Γι’ αυτό το λόγο, το σωματικό βάρος αυξάνεται και το άτομο σε ορισμένες περιπτώσεις καταλήγει να είναι υπέρβαρο ή παχύσαρκο. Επιπλέον, οι διατροφικές συνήθειες των ατόμων που εμφανίζουν ΔΕΥ χαρακτηρίζονται από μια γενικότερη τάση να τρώνε παραπάνω από το κανονικό (overeat). Υπάρχει μια συνεχής ενασχόληση με το φαγητό και μια «ανεξέλεγκτη» ή διαρκής κατανάλωση τροφής μέσα στην ημέρα, χωρίς τη παρορμητική φύση ενός υπερφαγικού επεισοδίου. Επιπλέον, τα άτομα με ΔΕΥ οδηγούνται σε περιόδους επαναλαμβανόμενων διαιτών λόγω της δυσαρέσκειας για το αυξημένο σωματικό βάρος και την εικόνα του σώματος. Τέλος, στη πλειονότητα των περιπτώσεων, το άτομο οδηγείται στα επεισόδια υπερφαγίας για να ρυθμίσει τα αρνητικά του συναισθήματα.

Συγκεκριμένα, τα διαγνωστικά κριτήρια του DSM-5 (Diagnostic and Statistical Manual of mental disorders 2013, 5th Edition) για τη ΔΕΥ είναι τα ακόλουθα:

  • Επαναλαμβανόμενα επεισόδια υπερφαγίας

Ένα επεισόδιο υπερφαγίας πρέπει να χαρακτηρίζεται και από τα δύο ακόλουθα στοιχεία:

  • Πρόσληψη τροφής, σε συγκεκριμένο χρονικό διάστημα (π.χ. διάστημα 2 ωρών), με την ποσότητα του φαγητού να είναι μεγαλύτερη από αυτήν που μπορούν να καταναλώσουν οι περισσότεροι άνθρωποι στο ίδιο χρονικό διάστημα και με τις ίδιες συνθήκες.
  • Αίσθηση απώλειας ελέγχου πάνω στο φαγητό, δηλαδή το άτομο έχει την αίσθηση ότι δεν μπορεί να σταματήσει ή να ελέγξει τι και πόσο τρώει.

Τα επεισόδια υπερφαγίας συνδέονται με τρία ή περισσότερα από τα παρακάτω στοιχεία:

  1. Το άτομο τρώει πιο γρήγορα από το κανονικά.
  2. Το άτομο τρώει μέχρι να νιώσει να νιώσει δυσάρεστα πλήρες το στομάχι του.
  3. Το άτομο τρώει μεγάλες ποσότητες τροφής χωρίς να έχει το σωματικό αίσθημα της πείνας.
  4. Το άτομο ντρέπεται και νιώθει δυσάρεστα για τις μεγάλες ποσότητες τροφής που καταναλώνει και για αυτό τρώει μόνο του.
  5. Το άτομο νιώθει δυσάρεστα για τον εαυτό του, έχει θλίψη και ενοχές για το επεισόδιο υπερφαγίας.
  • Υπάρχει έντονη δυσφορία αναφορικά με την υπερκατανάλωση του φαγητού.
  • Τα επεισόδια υπερφαγίας λαμβάνουν χώρα συμβαίνουν, κατά μέσο όρο, τουλάχιστον 1 φορά την εβδομάδα για 3 μήνες.
  • Απουσία ακατάλληλων αντιρροπιστικών συμπεριφορών, (π.χ. όπως αυτό-προκαλούμενοι εμετοί, χρήση καθαρτικών και διουρητικών φαρμάκων, έντονη σωματική άσκηση, αυστηρή και ακραίας μορφής δίαιτα).

Η αντιμετώπιση των διαταραχών πρόσληψης τροφής βασίζεται κυρίως στη ψυχοθεραπεία και σε πολλές περιπτώσεις είναι απαραίτητη και η συνεργασία μιας ομάδας ειδικών.

 

comments